kızım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kızım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Nisan 2012 Çarşamba

İnci halleri

Bu defa bol fotoğraflı bir post ekleyeyim dedim.



İşte İncişkomdan kareler:


Muzırlık yaparken :)




                                       Tuğba teyzesinin ayakkabıları denerken..


   
Durunun tatlı annesinin hediyesi çok sevdiğimiz taytıyla şirinlik yaparken..




                                            
                                                    Koltuk arkasına saklanırken..


               
              Masa örtülerini kaldırırken, televizyondaki görüntüden tırsıp kaçarken :)



                                          Ananesinin evini karıştırırken :)




                         
Büyük bir ciddiyetle masa temizlerken. Dil dışarda dikkatinizi çekerim ;)


  


Çok sevdiği arkadaşı bal yanaklı Linoşla mutlu mesut oynarken..






Tencerenin dibini kaşıklarken :)

9 Nisan 2012 Pazartesi

21.ayımız


İlk ayakkabıların ne çabuk küçüldü bebeğim..
O minicik ayaklar hangi ara büyüdü böyle.
Çoraplarını çıkarttığımda nasılda ekşi kokuyorlar  :)
Yerim o minnak parmakları..

Anlamadan bir ay daha bitti bak..
Seninle çokça şarkılar söyledik, boyalar yaptık bu ay.
Havayı güzel gördükçe yürüyüşe çıktık, parkta bıkıp usanmadan oynadık..
Verdiğin cevaplarla bizi en çok şaşırttığın ay oldu, not defterimde tatlı birer anı olarak yerini aldı söylediklerin.
Küçülmüşlerini ayırdıkça daha fazla şahit oldum ne denli değiştiğine, ne kadar hızlı büyüdüğüne..

Mis kokulu boncuğum benim..
Doğum günün gitgide yaklaşıyor, bakalım bu sene nerede kutlıcaz yeni yaşını.
Geçen sene yazlıkta kutlamıştık..
Bu defa tüm sevdiklerimizle evimizde kutlamak istiyoruz kısmetse.

Fotokitap için resimlerinden seçmeye başladım ama karar verebilmek ne mümkün..
Sanırım bu kararsızlıkla seneye ancak yetişir kitabımız ;)

Sağlıklı, huzurlu, güzel, bol neşeli, kedersiz, tasasız nice aylara İncişkom!



İncitom


Haftasonu halamı ve  kuzenimi bize davet ettik. Eşim meşhur soslu tavuğundan yaptı bize, Kentucky yanında halt etmiş valla :) Çocukluk anılarımızdan başladık anlatmaya :) Çok keyifli bir akşamdı.

O gün anlatılanlardan birini paylaşmak istedim.

Kuzenim 7-8 yaşlarında, şimdi olduğu gibi fanatik GSlı. Maç mağlubiyet ile sonuçlanınca sinirleniyor, başlıyor bağırmaya ve zıplamaya. Halam onu sakinleştirmeye çalışırken beraber yere düşüyorlar. Kuzenim bacağını tutuyor, incindi galiba diyerek ağlıyor. Halam hemen sıcak su getirip ovuyor, merhem sürüyor, sarıyorlar bir güzel. Sabah uyandıklarında bakıyorlar Alper'in bacağında hiçbirşey yok :) Halamında iki parmağı davul gibi şişmiş. Meğer o parmaklardan biri kırılmış ama halam oğluna üzülüp bakmaktan acısını farketmemiş bile.
Gerçekten annelik böyle birşey, kendinden geçme hali.

Cumartesi günü İncimle yatakta keyif yaparken öyle bir tekme savurduki yüzüme, nerdeyse gözümü morartacaktı ucuz atlattık valla. Canımın yandığını farketti ve üzüldü yaptığına. Geldi sırnaştı, sarıldı hemen. Böyle zamanlarda en ince sesiyle ‘anneem’ diyişi yok mu unutturuyor tüm yaramazlıklarını.

Bundan sonra daha dikkatli olmamız lazım İncişkonun ani darbelerinden korunmak için. :)

6 Nisan 2012 Cuma

Kırmızı başlıklı kız ;)



Minik kuzum bu aralar kırmızı papcasını (şapka) yanından ayırmıyor.
Sürekli dilinde papca ;)
Geçen sabah uyanır uyanmaz takmış hemen.
En fazla bağlandığı eşya bu şapka oldu şimdiye kadar :)

Umarım çok renkli, eğlencesi bol, tasasız, güpgüzel bir hafta sonu bizi bekliyordur!


2 Nisan 2012 Pazartesi

**Keyifli bir Pazartesi**


Çok güzel bir gün geçirdim..
Eşim bugün izinliydi, iş çıkışı beni aldı ve başbaşa yemek yedik, alışveriş yaptık ve kızımızı çoook özleyerek döndük evimize.
Bu haftasonu hiç dinlenemeden bitti gitti.
Pazar akşamı yemeğe misafirlerimiz vardı, güzel yemekler hazırladım büyük bir keyifle.

Yarın İpek Hanımın Çiftliğinden İnci için verdiğim ilk siparişler gelicek, heyecanla bekliyorum.
Meğer herkes haberdarmış, ben biraz geç keşfettim ama bundan sonra İncinin yiyeceği çoğu şeyi burdan alıcam. Sevgili arkadaşım Melike'ye beni bu konuda desteklediği için teşekkür ederim, güzel bir liste yaptık kendisiyle. Bakalım İnci hanım neleri sevicek, ona göre şekillenir artık listemiz.

Fotoğraf çekmeye meraklı küçük hanım makineyi kullanmayı öğrendi ve bu fotoğrafı çekti, pek huzur dolu görünüyor mutfağım, çok sevdim..

28 Mart 2012 Çarşamba

öyle bir geçer zaman ki :)




Dün akşam tv seyrederken İnci sandalyesinde oturmaktan sıkıldı, koltuğa gelmek istedi.
Aldım yanıma uzandı , hemen gözlerini kapadı uyumuş numarası yapmaya başladı.
Eşime 'Babası gel öp baksana ne tatlı uyuyor' dememle beraber hemen doğruldu bizimki 'Uyandım' diyerek :)
Öpülmekten pek hoşlanmasada ben her fırsatta kocaman öpüp kokluyorum kuzucuğumu.
Çok çabuk büyüyorlar ve şu anın kıymetini bilmek lazım..
Her bir geçen günü özlüyor insan geriye baktıkça.
Mini mini çorapları geçiyor elime küçülenleri kaldırırken, ne kadar minikmiş diyorum..

İnşallah hep böyle gülen, mutlu ve etrafına da neşe saçan bir çocuk olursun İncitanem :)

19 Mart 2012 Pazartesi

kızımın bebişi :)

Bu şirin bebek artık bizim :)


İnci bebeğinin havlusuyla 'ce' yaparken :)




İnci normalde oyuncaklarının yüzüne bakmaz.
Aklı fikri çekmecelerde ona yasak olan şeylerde.
Bu haftasonu ilk defa bu kadar ilgilendiği bir oyuncağı oldu.
Tubiş teyzesiyle eşi ona çoook şeker bir bebiş hediye ettiler ve biz ilk defa rahat rahat film seyrettik J
Ben genelde filmin sonunu yada başını kaçırırdım ama bu kez tamamını izleyebildim.
Cumartesi akşamından beri elinden düşürmüyor bizim miniş.
Bu şirin hediye için çok teşekkür ederiz teyzesi.
Onunla uyuyup, onunla yemek yiyoruz artık J
Haftasonu bol sohpetli,çok keyifli zaman geçirdik arkadaşlarımızla.
Yeni haftanın da öyle geçmesini umut ediyorum!

15 Mart 2012 Perşembe

20.ayımız


20.ay

Canım kızım,

Bu ay artık kendini iyice ifade etmeye başladın. Akşamları işten geldiğimde kimi zaman trip atıp 'git' desende sonrasında yüzümü ve saçlarımı severken bana olan özlemini çok güzel anlatıyorsun. Seni gün içinde çokça özlüyorum.Akşamları seninle çok eğleniyoruz. Bazen uykuya yenik düşüp erken uyuduğumda baban seninle çok güzel ilgileniyor. Babanın omzunda evi turlamaya bayılıyorsun.
Yemek yedirme sırasında mutlaka ilgini çekecek birşey bulmamız gerekiyor. Genelde makyaj malzemelerimi inceleyerek yiyorsun benim süslü kızım.
Saat ve küpe en çok dikkatini çeken aksesuarlar.
Senin bu aşırı merakın sebebiyle bende evdeyken küpe takmıyorum artık. Birkaç kez kulağımdan almaya çalışma tecrübesinden sonra..
Farklı bir yiyecek uzattığımızda önce koklayıp sonra yiyorsun, kokusunu beğenmezsen yemiyorsun :) Bakalım bu huy ne zaman son bulucak?
Akşamları paşa çayı yanında kuruyemiş yemeyi çokça seviyorsun.
Tv şimdilik hiç ilgini çekmiyor umarım böyle devam eder.
En sevimli telaffuz ettiğin kelimeler: Babanı çağırırken sesini incelterek söylediğin 'bitaneeem', anneanneni çağırırken uzatarak söylediğin 'anneannii' ve tatlı arkadaşın Lina'ya seslenirken söylediğin 'Ninoş' :)

Bakalım önümüzdeki ay nasıl şirinlikler yapıp şaşırtacaksın bizi ;)

13 Mart 2012 Salı

yeni!

Kızımın dikkatine çekicek birşeyler bulmak hayli zor.
Masal kitabı aldım bir heves. 2 sayfa okudum sıkıldı.
Sanırım bunun için biraz daha zaman geçmesi gerekiyor.
Parmak boyasını ise çok sevdi.
Mama sandalyesine otutturdum ve başladık defteri boyamaya.
Boyadan bol bol parmakladı ve ilk denemede 2 rengin yarısını bitirmeyi başardık :)
Temizlemeside oldukça kolay oldu.
Artık akşamları boyama aktivitemiz var :)

6 Aralık 2011 Salı

bizim hikayemiz...



9 Temmuz akşamı..
Saat 20:00 gibi karnıma bir ağrı girdi ama son zamanlarda bu rutin ağrılara alışmıştım, pek önemsemedim. Sonra ağrı kesildi ama içim kıpır kıpır. Öğleden sonra hiçbirşey yememiştim doğru düzgün. Doktorum su kesesi patlarsa bebeğin hayatı tehlikeye girer dediği günden beri doğru düzgün uykuda uyumamıştım, aşırı stres içerisindeydim. En ufak bir değişiklik hissedersem konuştuğumuz gibi doktorumu arıcaktım.. Çok çok ufak filan bir nişan geldi. Okadar azdı ki emin olamıyordum birtürlü. Ama riske girmek istemediğimden önce internetten araştırdım nişandan ne kadar sonra doğum başlıyor diye.. Eşim 21:30 gibi eve geldi, hemen doktorumla görüştüm NST için hastaneye gitmemi söyledi. Birgün öncesinden hazırladığımız hastane çantamıza son bir bakıp annem eşim ve ben hastaneye gittik, babama da bebek şekerlerini hazırlamasını tembihledik :) NST ye bağlandım ve karnımda herzamankinden farklı kasılmalar ve hareketlenmeler olmaya başladı. Eşimle doğum sancılarım başlamış olsun ve kızımıza hemen kavuşalım diye dua ediyorduk.. Artık stres dolu gecelerden bunalmıştık.. Nöbetçi doktor sonuçlara baktı ve doğum sancılarımın başladığını söyledi. Sonrada bebeğimin doğum yoluna girip girmediğini kontrol etmek amacıyla ultrasonla baktı, kızımın dönmeye hiç niyeti yoktu hala yan yatıyordu, zorunlu sezeryan kararı artık kesindi. Hemen doğumhane hazırlandı bizde o sırada odamıza çıkıp hazırlıklarımızı tamamladık. Güle oynaya damar yolum açıldı ve ameliyat önlüğümü giyindim. Yakınlarımız da ben doğuma girmeden geldiler. Bolca fotoğraf ve kısa bir video kaydının ardından doğumhaneye doğru yola çıktık. İçerde birsürü kişi ve kızına kavuşacağı için sabırsızlanan ve mutluluktan gülücükler saçan ben :) Ne kadar sürecek diye sordum senin için göz açıp kapatıncaya kadar dediler sonra zaten bayılmışım gözümü açtığımda asansördeydim.. Saat 01:15 te dünyaya geldi miniğim, ananesiyle aynı günde , 10 Temmuzda,en güzel doğum günü hediyesi olarak hemde. Doğuma güle oynaya giren ben değildim sanki, bende bir ağlama ama öyle böyle değil. Kızım iyimi, eli ayağı düzgünmü ,güzelmi ,küvezdemi diye birbiri ardına değişik sorular sormuşum etrafımda kim varsa teker teker. Herkes beni yatıştırmaya çalışıyor ama ben ağladıkça ağlıyorum kızımı getirin diye.. Sonunda ağlamaktan tıkanıyorum nefes almam zorlaşıyor ve oksijen maskesi takıyorlar bana.. Babamda beni öyle görünce fenalaşıyor ve tansiyonu düşüyor hemen yanımdaki koltuğa uzanıp kalıyor, birtaraftanda onunla ilgileniyorlar. En sonunda hemşire kızımı getiriyor bana. Göğsüme yatırıyor, kızım ağlıyor ben ağlıyorum.. Yüzünü görmek istiyorum kucağına alıyor hemşire. Allahım pembiş bir tatlı minicik kuzu, benim kuzum. 9 aylık maceranın ardından gelen mucize. Düğümleniyorum.. Öylece seyrediyorum miniğimi. Odadaki herkes ağlıyor..
Ardından ağrılarla geçen zor bir gece ama kızıma kavuşmuşumya hiç şikayet etmiyorum..
Sonrasında günler hızla geçiyor ve bende kızımla beraber büyüyorum..

Umarım isteyen herkes bu tarifi imkansız duyguyu birgün tadar...

16 Ağustos 2011 Salı

merhaba!


Bu blog kızım için.
Onunla ilgili unutmak istemediğim her ayrıntıyı buraya not etmek istiyorum.

İncitanem şimdi 1 yaşında.

10 Temmuz 2010'dan beri anneyim ben.
Kızım her geçen gün biraz daha büyüyor.
Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin hala benim gözümde ilk günkü gibi minicik.
Annemde benim için aynı şeyi söylüyor, demekki annelerin gözünde bebekleri hiç büyümüyor.

Umarım anlatıcak güzellikte geçer her günümüz.

Sevgiyle!

Merve