25 Mart 2012 Pazar

çabucak biten haftasonunun ardından..

Çok keyifli bir pazar günü geçirdik İncimle.
Babam ve dedemin doğum günleri 1 gün arayla olduğundan, bugün ikisine ortak bir kutlama yaptık.
İnci pastanın mumlarını kaç defa üfledi sayamadım, keyfine diyecek yoktu.
Bol bol oynadı zıpladı, öğlen uykusunu atladı.
Eve gelince biraz uyudu ama bu ona yeterli gelmemiş olacakki baya bi mızmızdı.
Eğlenmesi için yine boyalar imdadımıza yetişti.
Mama sandalyesinde defteri boyarken ne şahaserler çıkarttık ortaya :)





İnşallah yeni hafta hepimize yeni güzellikler getirir!

23 Mart 2012 Cuma

Sevdim!

İlk kez denediğim Tahinli kurabiye, tarifi buradan
Ağızda dağılışı harika!


Uyku öncesi mutlaka birkaç sayfa...

Favori üçlüm!
Fa kolonyanın kokusu harika, üstelik çok kalıcı.
Tavsiye ederim!



İncinin son günlerde mama sandalyesindeki halleri ;)

Mutlu bir hafta sonu dileğimle!!


19 Mart 2012 Pazartesi

kızımın bebişi :)

Bu şirin bebek artık bizim :)


İnci bebeğinin havlusuyla 'ce' yaparken :)




İnci normalde oyuncaklarının yüzüne bakmaz.
Aklı fikri çekmecelerde ona yasak olan şeylerde.
Bu haftasonu ilk defa bu kadar ilgilendiği bir oyuncağı oldu.
Tubiş teyzesiyle eşi ona çoook şeker bir bebiş hediye ettiler ve biz ilk defa rahat rahat film seyrettik J
Ben genelde filmin sonunu yada başını kaçırırdım ama bu kez tamamını izleyebildim.
Cumartesi akşamından beri elinden düşürmüyor bizim miniş.
Bu şirin hediye için çok teşekkür ederiz teyzesi.
Onunla uyuyup, onunla yemek yiyoruz artık J
Haftasonu bol sohpetli,çok keyifli zaman geçirdik arkadaşlarımızla.
Yeni haftanın da öyle geçmesini umut ediyorum!

15 Mart 2012 Perşembe

çekiliş!



Vintage Duygular blogundaki çekilişe katılmak için buraya tık tık :)

20.ayımız


20.ay

Canım kızım,

Bu ay artık kendini iyice ifade etmeye başladın. Akşamları işten geldiğimde kimi zaman trip atıp 'git' desende sonrasında yüzümü ve saçlarımı severken bana olan özlemini çok güzel anlatıyorsun. Seni gün içinde çokça özlüyorum.Akşamları seninle çok eğleniyoruz. Bazen uykuya yenik düşüp erken uyuduğumda baban seninle çok güzel ilgileniyor. Babanın omzunda evi turlamaya bayılıyorsun.
Yemek yedirme sırasında mutlaka ilgini çekecek birşey bulmamız gerekiyor. Genelde makyaj malzemelerimi inceleyerek yiyorsun benim süslü kızım.
Saat ve küpe en çok dikkatini çeken aksesuarlar.
Senin bu aşırı merakın sebebiyle bende evdeyken küpe takmıyorum artık. Birkaç kez kulağımdan almaya çalışma tecrübesinden sonra..
Farklı bir yiyecek uzattığımızda önce koklayıp sonra yiyorsun, kokusunu beğenmezsen yemiyorsun :) Bakalım bu huy ne zaman son bulucak?
Akşamları paşa çayı yanında kuruyemiş yemeyi çokça seviyorsun.
Tv şimdilik hiç ilgini çekmiyor umarım böyle devam eder.
En sevimli telaffuz ettiğin kelimeler: Babanı çağırırken sesini incelterek söylediğin 'bitaneeem', anneanneni çağırırken uzatarak söylediğin 'anneannii' ve tatlı arkadaşın Lina'ya seslenirken söylediğin 'Ninoş' :)

Bakalım önümüzdeki ay nasıl şirinlikler yapıp şaşırtacaksın bizi ;)

13 Mart 2012 Salı

yeni!

Kızımın dikkatine çekicek birşeyler bulmak hayli zor.
Masal kitabı aldım bir heves. 2 sayfa okudum sıkıldı.
Sanırım bunun için biraz daha zaman geçmesi gerekiyor.
Parmak boyasını ise çok sevdi.
Mama sandalyesine otutturdum ve başladık defteri boyamaya.
Boyadan bol bol parmakladı ve ilk denemede 2 rengin yarısını bitirmeyi başardık :)
Temizlemeside oldukça kolay oldu.
Artık akşamları boyama aktivitemiz var :)

6 Aralık 2011 Salı

bizim hikayemiz...



9 Temmuz akşamı..
Saat 20:00 gibi karnıma bir ağrı girdi ama son zamanlarda bu rutin ağrılara alışmıştım, pek önemsemedim. Sonra ağrı kesildi ama içim kıpır kıpır. Öğleden sonra hiçbirşey yememiştim doğru düzgün. Doktorum su kesesi patlarsa bebeğin hayatı tehlikeye girer dediği günden beri doğru düzgün uykuda uyumamıştım, aşırı stres içerisindeydim. En ufak bir değişiklik hissedersem konuştuğumuz gibi doktorumu arıcaktım.. Çok çok ufak filan bir nişan geldi. Okadar azdı ki emin olamıyordum birtürlü. Ama riske girmek istemediğimden önce internetten araştırdım nişandan ne kadar sonra doğum başlıyor diye.. Eşim 21:30 gibi eve geldi, hemen doktorumla görüştüm NST için hastaneye gitmemi söyledi. Birgün öncesinden hazırladığımız hastane çantamıza son bir bakıp annem eşim ve ben hastaneye gittik, babama da bebek şekerlerini hazırlamasını tembihledik :) NST ye bağlandım ve karnımda herzamankinden farklı kasılmalar ve hareketlenmeler olmaya başladı. Eşimle doğum sancılarım başlamış olsun ve kızımıza hemen kavuşalım diye dua ediyorduk.. Artık stres dolu gecelerden bunalmıştık.. Nöbetçi doktor sonuçlara baktı ve doğum sancılarımın başladığını söyledi. Sonrada bebeğimin doğum yoluna girip girmediğini kontrol etmek amacıyla ultrasonla baktı, kızımın dönmeye hiç niyeti yoktu hala yan yatıyordu, zorunlu sezeryan kararı artık kesindi. Hemen doğumhane hazırlandı bizde o sırada odamıza çıkıp hazırlıklarımızı tamamladık. Güle oynaya damar yolum açıldı ve ameliyat önlüğümü giyindim. Yakınlarımız da ben doğuma girmeden geldiler. Bolca fotoğraf ve kısa bir video kaydının ardından doğumhaneye doğru yola çıktık. İçerde birsürü kişi ve kızına kavuşacağı için sabırsızlanan ve mutluluktan gülücükler saçan ben :) Ne kadar sürecek diye sordum senin için göz açıp kapatıncaya kadar dediler sonra zaten bayılmışım gözümü açtığımda asansördeydim.. Saat 01:15 te dünyaya geldi miniğim, ananesiyle aynı günde , 10 Temmuzda,en güzel doğum günü hediyesi olarak hemde. Doğuma güle oynaya giren ben değildim sanki, bende bir ağlama ama öyle böyle değil. Kızım iyimi, eli ayağı düzgünmü ,güzelmi ,küvezdemi diye birbiri ardına değişik sorular sormuşum etrafımda kim varsa teker teker. Herkes beni yatıştırmaya çalışıyor ama ben ağladıkça ağlıyorum kızımı getirin diye.. Sonunda ağlamaktan tıkanıyorum nefes almam zorlaşıyor ve oksijen maskesi takıyorlar bana.. Babamda beni öyle görünce fenalaşıyor ve tansiyonu düşüyor hemen yanımdaki koltuğa uzanıp kalıyor, birtaraftanda onunla ilgileniyorlar. En sonunda hemşire kızımı getiriyor bana. Göğsüme yatırıyor, kızım ağlıyor ben ağlıyorum.. Yüzünü görmek istiyorum kucağına alıyor hemşire. Allahım pembiş bir tatlı minicik kuzu, benim kuzum. 9 aylık maceranın ardından gelen mucize. Düğümleniyorum.. Öylece seyrediyorum miniğimi. Odadaki herkes ağlıyor..
Ardından ağrılarla geçen zor bir gece ama kızıma kavuşmuşumya hiç şikayet etmiyorum..
Sonrasında günler hızla geçiyor ve bende kızımla beraber büyüyorum..

Umarım isteyen herkes bu tarifi imkansız duyguyu birgün tadar...