30 Kasım 2012 Cuma

28.ay geçerken


 
Blogumu baya ihmal ettim bu aralar.
İncimin defterine yazıyorum neyseki yoksa ışık hızıyla unutuluyor en tatlı anlar..
En güzel dönem buymuş meğer.. Kendini ifade etme dönemi.
Zor yanları da mevcut elbetteki.
 
Her geçen gün bir önceki halini özlüyorsun.
Bebekliğini..
Minik minik tulumların içindeki sevimli hallerini..
Yarım yamalak konuşmalarını.

Ama şimdilerde annecim seni seviyoruuum deyişi var ki beni benden alıyor.
 
Gece uyumadan önceki zamanlarımız çok kıymetli.
Kokusunu doya doya içime çekerken kuzuma kitap okuyorum..
Bu akşamda uzun uzun masal okudum kuzuma.
Sonra ben ütü yaparken sıkılmasın diye birazda sen anlatırmısın bana dedim.
Anlatamam dedi kendinden gayet emin bir şekilde.
Neden kızım dediğimde cevabı çoktan hazırdı 'Çok işim var annee'
 
Bugün işten geldiğimde benim için ayıkladığı koca bir tabak mandalinayı görünce çok mutlu oldum..
Kendisi yerken beni de unutmamış,ananesine 'anneme soyuyorum bunları' demiş benim güzel kuzum..
 
Yarından sonra 1 hafta izin yapıcaz eşim ve kızımla.
Umarım çok keyifli dolu dolu geçirebiliriz bu kısacık zaman dilimini.
 
Pek hevesle bekliyoruz İncimde bizde :)
 
 
 

20 Ekim 2012 Cumartesi

Anne çocuk blogları..Sende var mısın?

Balyanağın annesi sevgili arkadaşım Merve, daha fazla anne çocuk blogu ile tanışmak amacıyla güzel bir etkinlik başlattı blogunda, yazıyı paylaşıyorum. Umarım katılım gün geçtikçe artar.

Bir etkinlik başlatmak istiyorum sevgili bloggerlar,

Bu etkinliği başlatma isteğimde şuradan doğdu.

Blog hayatına önce okuyarak başladım uzun sürede okudum,sonra Sevgi'nin (
Diloş'un Ayak İzleri) teşvikleri ve yardımları sayesinde bloğumu oluşturdum.İlk başlar yardım alarak gitsemde zamanla blogger'ın kolay kullanılırlığı ve yeni kumanda paneli netteki yeni uğraşım oldu.Sonrasında bloğum bir başka Sevgi (Değmesin Yağlı Boya) ile daha güzelleşti anlamlandı.Şüphesiz ki bloğumu en anlamlı hale getiren kızımla yaşadığım deneyimler anılar ve paha biçilemez anlar.

Ben kategorileştirirsek eğer "Anne-Çocuk" bloğu sınıfına daha yakınım,hayata dair herşeyi paylaşıyorum belki ama amacım kızıma ileride okuyacağı elektronik bir günlük verebilmek..

Bu sebepten yola çıkarakta,benim gibi olan daha çok anneyle tanışmak,deneyimlerimizi paylaşmak,daha deneyimli olanlardan ders almak vs gibi bir sürü yan amacım var aslında blog yazarken.

Daha önce gerek blog olarak gerekse facebook,twitter gibi ağlarda bir çok oluşum oldu ama ben sadece anne-çocuk bloğu tutan kişilerin toplandığı bir oluşuma rastlamadım.

Bu yüzden diyorum ki,anne çocuk bloğu tutan tüm dostlar bu yazımın altına link bıraksa ve çocuklarının yaşlarını yazsa,sonra ben onları alfabetik sıra ile listelesem,bu liste hepimizin bloğunun görünen bir yerinde hoş bir resim (daha sonra birlikte belirleyeceğimiz ) ve link bağlantısı ile dursa,hem istediğimiz zaman birbirimize daha kolay ulaşsak,hemde daha çok anne-çocuk bloğu ile tanışsak....


Ne dersiniz,var mısınız?

Sizde ben her telden çalarım ama esas olarak "ANNE ÇOCUK" bloğuyum diyorsanız...Buyrun not bölümüne link yazın....

Not:İsterseniz etkinliğimize diğer anne çocuk bloglarınıda davet edebilirsiniz?

3 Ekim 2012 Çarşamba

İncim

Buraya yazmadığım zamanlarda bir dolu yenilik oldu hayatımızda.
Bir hevesle başladığımız yuvadan bir haftayı doldurur doldurmaz ayrılmak durumunda kaldık..
İncim başlarda çok severek gitti, hiç ağlamadığını görünce kameradan acayip mutlu oldum bende.
Ama onca ağlayan çocuğun arasında günler geçtikçe o da ağlar oldu.
Bu belki zamanla düzene girerdi ama asıl konumuz gün boyu orada verilen hiç bir şeyi yememesiydi.
Evde oyun yaparak bir şekilde başarıyorduk yedirmeyi ama orada kimsenin böyle bir çaba gösterecek zamanı yoktu.
İlk 3 gün çok mutluydu, evde de öğretmeni ve arkadaşlarından güzel güzel bahsediyordu dili döndüğünce.
Sonra 'Kızım yarın yuvaya gidicekmisin' dediğimde 'Ama bırakırsın beni' diye cevap verince içim pek buruldu.
Üçüncü günün akşamı almaya gittiğimde boynuma öyle bir sarıldı ki..
Pek keyifsiz görünüyordu ve akşamına da grip belirtileri baş gösterdi.
Seneye belki deneriz ama şimdilik askıya aldık.

9 Eylül 2012 Pazar

Döndük ;)




Tatil çok güzeldi ve çok çabuk bitti.
Ananemin puf puf hamurları ve gözlemeleri ile güne başlamak müthişti.
Bol bol yüzdük kızımla, eğlendik.
 Uzun yürüyüşler yaptık.
İncim uyurken kitap okudum doya doya.
Dinlendik, gezdik, enerji depolayıp evimize döndük.
Kuzum evini öyle özlemiş ki.

Bir yaz daha geçti gitti anlamadan.

Neyseki anıları tazeleyecek bir dolu fotoğraf var elimizde :)


23 Ağustos 2012 Perşembe

Beklenen tatil yarın başlıyooor :)



Geçen yazdan kareler, İncim miniminicikken ;)

İncimle tatilimiz kısmetse yarın başlıyor, 3 hafta kuzumla beraberim.
Son günlerde sabah uyanıpta beni evin içinde arayışlarına ve annem gitmiş diye ağlamasına çok üzülüyorken bu izin çok iyi gelicek ikimize de.
Eşimde pazartesi günü gelicek yanımıza inşallah.

İki kitap alıyorum yanıma bakalım okuyacak zaman bulabilecekmiyim?
Okuyacağım kitaplardan ilki Kimya Hatun, diğeri ise Hayat Bazen Tatlıdır.

Deniz otobüsünde geçicek 3 saat gözümde büyüyor.
İncimi oyalayacak bir çok şey aldım çantama ama ne kadar etkili olacak kestiremiyorum.
Umarım keyifli anılar biriktirerek mutlu bir şekilde döneriz evimize.
Yine hatıra olarak bir kaç parça midye kabuğu eşlik edicek bana.
İnci de çok sevdi deniz kabuklarını, bayramda uzun süre zaman geçirdi onlarla oyuncak niyetine.

Biz dönünceye dek kendinize çok iyi bakın!
İyi dileklerinizi eksik etmeyin lütfen.

Sevgiler ;)

16 Ağustos 2012 Perşembe

emziğe veda :) 25.ay biterken..

Kızımın günlüğüne yazdım ama buraya yazmak kısmet olmadı yenilikleri.
Bu ayın en önemli gelişmesi bana göre emziği bırakmasıydı İncimin.
İlk gün biraz zorlandık, gece uyanıp istediğinde uzun uzun anlattım ona emziğin olmadığını.
O da kendince bir hikaye uydurup buna inandırdı kendini :)
Sorduğumuzda sinek yemiş bitirmiş gibi birşeyler anlatıyor :)
Biberonu yalnızca gece süt içerken kullanıyoruz onun dışındaki içeceklerini minik bardağından tüketiyor.
Geçen hafta dedesiyle parka gittiğinde salıncak çarptı minik kuzuma.
Burnu morardı, dudağı patladı :( O minik burnuna her baktığımda içim burkuldu.
Allah esirgedi, daha kötü birşey olmadı bin şükür..
İştahı çok azaldı, binbir çeşit oyunlarla yedirmeye çalışıyoruz yemeğini.
Oyunlara ilgisi arttı, özellikle tahtaya harfler dizerken çok eğleniyoruz.
Babayı benden kıskanmaya başladı.
Bir gece kuzenimde kalmaya gitti, o gece benim için zor geçti.
Öyle çok gitmek istedi ki engel olamadık bile :)
Eşyalarını çantasına doldurduk ve kuzum ananesiyle tatili haricinde ilk kez evden ayrı bir gece geçirmiş oldu.
Evden daha çıkar çıkmaz öyle çok özledim ki (neredeyse gidip geri getirecek kadar) bir daha ne zaman izin veririm bilmiyorum.
Çok mutlu olduğu telefondaki sesinden belliydi, eğlenmiş, oyunlar oynamış ve güzelce uyumuş bebeğim.
Sabah erkenden koşa koşa gittim almaya, oda özlemiş uzun uzun sarıldık.
Güzel bir anı oldu bizim için.



28 Temmuz 2012 Cumartesi

Yeni keşfettim! *patates mantısı*



Bugünlerde pek bloguma giremedim ama arkadaşlarımı takipteyim :)

Yeni öğrendiğim bu pratik tarifi blogumda paylaşmak istedim.

Patates mantısı ilk duyduğumda garip gelmişti, yapılışını öğrendim ve hemen denedim. Kızımda benim gibi içinde patates olan her yemeği seviyor, bundan sonra bu yemek sıkça menümüzde yer alıcak.

Gelelim yapılışına:

Patatesler haşlanır, ezilir. Ardından tuz ve ince doğranmış maydanoz ile karıştırılarak beklemeye alınır.
Ayrı bir tavada kıyma ve soğan kavrulur. Biraz kavrulduktan sonra içine istediğimiz baharatları ilave ediyoruz. Ben köri, reyhan, karabiber, zerdeçal,tuz ve pulbiber ilave ettim.
Sıra geldi mantıyı şekillendirmeye;
Patatesten mandalina büyüklüğünde parçalar kopartıp elimizde açıyoruz ve ortasına kıymalı içten koyup kapatıyoruz. Ben iş dönüşü iftar için hızlı hızlı yaptığım için şekillerine çok özen gösteremedim. Bir sonrakine daha iyi olucaklar :)

En son sarımsaklı yoğurt ve yağda kızdırılmış salça-pulbiber karışımı ile süsleyip sunuyoruz.

Hayırlı Ramazanlar diliyorum herkese, sevgiler!