Kızımın günlüğüne yazdım ama buraya yazmak kısmet olmadı yenilikleri.
Bu ayın en önemli gelişmesi bana göre emziği bırakmasıydı İncimin.
İlk gün biraz zorlandık, gece uyanıp istediğinde uzun uzun anlattım ona emziğin olmadığını.
O da kendince bir hikaye uydurup buna inandırdı kendini :)
Sorduğumuzda sinek yemiş bitirmiş gibi birşeyler anlatıyor :)
Biberonu yalnızca gece süt içerken kullanıyoruz onun dışındaki içeceklerini minik bardağından tüketiyor.
Geçen hafta dedesiyle parka gittiğinde salıncak çarptı minik kuzuma.
Burnu morardı, dudağı patladı :( O minik burnuna her baktığımda içim burkuldu.
Allah esirgedi, daha kötü birşey olmadı bin şükür..
İştahı çok azaldı, binbir çeşit oyunlarla yedirmeye çalışıyoruz yemeğini.
Oyunlara ilgisi arttı, özellikle tahtaya harfler dizerken çok eğleniyoruz.
Babayı benden kıskanmaya başladı.
Bir gece kuzenimde kalmaya gitti, o gece benim için zor geçti.
Öyle çok gitmek istedi ki engel olamadık bile :)
Eşyalarını çantasına doldurduk ve kuzum ananesiyle tatili haricinde ilk kez evden ayrı bir gece geçirmiş oldu.
Evden daha çıkar çıkmaz öyle çok özledim ki (neredeyse gidip geri getirecek kadar) bir daha ne zaman izin veririm bilmiyorum.
Çok mutlu olduğu telefondaki sesinden belliydi, eğlenmiş, oyunlar oynamış ve güzelce uyumuş bebeğim.
Sabah erkenden koşa koşa gittim almaya, oda özlemiş uzun uzun sarıldık.
Güzel bir anı oldu bizim için.